Umetnost

Dva programa Galerije Reflektor tokom Jugoslovenskog pozorišnog festivala

Posted: 3. novembra 2019. u 18:40   /   by   /   comments (0)

Udruženje vizuelnih umetnosti Užica izložbom „Kolekcija decenije“ i projekcijom i razgovorom o filmovima umetnika iz Kolekcije Oktobarski salon prvi put ove godine uključilo se u najznačajniju gradsku kulturnu manifestaciju, Jugoslovenski pozorišni festival “Bez prevoda” kao deo pratećeg programa.

Izložba “Kolekcija decenija” biće otvorena u utorak 5. novembra u 18 časova u Galeriji Reflektor,  a radove će izložiti Siniša Ilić, Ansi Kasitoni, Marta Popivoda, Siniša Radulović, Branimir Stojanović, Ana Hušman.  Projekcije i razgovor o filmovima umenika iz Kolekcije Oktobarskog salona održaće se u nedelju, 10. novembra u 18 časova na Maloj sceni Narodnog pozorišta Užice a publici će se predstaviti umetnici Milica Tomić, Gordana Anđelić Galić, i Bojan Fajfrić. Autori kustosko umetničkog istraživanja su Zorana Đaković Minniti i Siniša Ilić.

„Kolekcija decenija“ je dugoročni kustosko-umetnički istraživački projekat koji kao polazište uzima međunarodnu kolekciju umetničkih dela savremene umetnosti Oktobarski salon, osnovanu 2011. godine. Kroz seriju izložbi i programa radovi iz ove kolekcije prikazuju se u različitim izlagačkim kontekstima, ispitujući tako i mogućnosti institucionalnih saradnji. Tako koncipiran projekat, u svom obliku i formatu promenljiv, istražuje uslove u kojima se prikazuje savremena umetnička produkcija, preispitujući istovremeno poziciju ove, ali i generalno umetničke kolekcije kao javnog dobra.
Deo Kolekcije Oktobarski salon 2018. godine dobio je status javnog kulturnog dobra.

Izdanje u Užicu realizuje se kroz dva programa.

U galeriji Reflektor biće izloženi radovi u kojima se autori bave pozicijom umetnika i umetnosti, odnosom umetnosti i društva i umetničkim radom. Dvema dodatnim intervencijama, umetničkom – crtežom na zidu i kustoskom, pisaćom mašinom na papiru otkucanim celokupnim spiskom radova koji su u kolekciji, na simbolički način skrećemo pažnju na organizaciju znanja oko umetnosti i njenog odnosa sa publikom kao i na manuelni, materijalni rad i vreme kao ključne kategorije u kritičkom i analitičkom bavljenju i sagledavanju umetnosti i kulture.

Drugi segment programa realizuje se u saradnji sa pozorišnim festivalom Bez prevoda. Na Maloj sceni Narodnog pozorišta Užice biće prikazani filmovi umetnika koji u fokusu imaju izvedbu, umetnički gest kao formu kritičkog mišljenja, javnog govora, referišući na jugoslovensko kulturno nasleđe.

O radovima izloženim u galeriji Reflektor

Sedmočasovni film pod nazivom Svi govore autora Banimira Stojanovića prikazuje 62 desetominutne prezentacije članova Udruženja likovnih umetnika Srbije, otvarajući pitanja uloge Udruženja ali i umetničkog rada i uloge u društvu u odnosu na autonomiju umetnosti.
Siniša Radulović kroz 77 pitanja pokušava doći do odgovora koji se odnose na umetničku poziciju i etiku, notirajući probleme licemerja, narcisoidnosti i nedostatka emocije.
Ana Hušman u filmu pod nazivom Ručak na primerima poznatih običaja i pravila lepog ponašanja promišlja o smislu i efektima priručnika koji tvrde da mogu pomoći u boljem međusobnom razumevanju.
Film Leteće veverice finskog umetnika Ansija Kasitonija, koji je skoro postao lajtmotiv ovog projekta i bio prikazan u svim dosadašnjim izdanjima, je animirana priča o mladoj veverici koja voli rokenrol, američka kola i skejtbord i ne želi da nastavi dugotrajnu porodičnu tradiciju oblačenja u leteću vevericu, u cilju zaštite svoje šume. Rad bi se mogao interpretirati i kao autobiogrfska priča koju je napisao potomak preduzetničke porodice koji je postao umetnik.
U filmu Pričaj sa njim Marta Popivoda bavi se višeslojnošću umetničke izvedbe i onim što se dešava u oku gledaoca, kada video zapis gubi suverenitet nad objektom pretvarajući se u krhko iskustvo koje prenosi svu senzualnost performansa na posmatrača.
Siniša Ilić u filmu Prelazak u zbilju pozicionira sliku Ljubice Sokić kao kulisu radnjama analiziranja, istraživanja, procenjivanja i interpretiranja umetnosti, društva, istorije, smeštajući ih u otuđene radne prostore mesta gledanja umetnosti. Ilić se osvrće na društveno-politički kontekst kroz arhivske fotografije prikazujući ih kao makete društva i njegovih različitih oblika institucija. Ograničenost institucionalnih okvira provlači kroz filter izvedbenih radnji, dovodeći ih postepeno u kontakt sa širim kontekstom, takozvanim spoljnim svetom i njegovim složenim i na prvi pogled ne sasvim razumljivim odnosima.


O autorima

Ansi Kasitoni je skejter i višestruko nagrađivan umetnik iz Finske. Crta, pravi skulpture, komponuje i nastupa na koncertima. U filmovima uglavnom obrađuje epske teme poput morala, ljubavi, smrti, generacijskih razlika, seksa i podmornica. Dobitnik je nagrade ArsFennica 2011. Autor je nakon učešća na 53. Oktobarskom salonu, Kolekciji Oktobarski salon poklonio dva video rada – Leteće Veverice i Planeta polova, a oba su bila izlagana na pomenutom Salonu.

Marta Popivoda je rediteljka i video umetnica. Kroz radove propituje tenzije između sećanja i istorije, kolektivnog i individualnog tela, ideologija i svakodnevnog života, fokusirajući se na antifašističke i feminističke potencijale Jugoslovenskog socijalističkog projekta. Dobitnica je Berlinske Umetničke nagrade za vizuelnu umetnost koju dodeljuje Umetnička akademija u Berlinu. U okviru 49. Oktobarskog salona pod nazivom Umetnik građanin, umetnica građanka izlagala je rad kosov@odakle nam stavovi, a u okviru 51. Oktobarskog salona pod nazivom Noć nam prija predstavila je film Raškolovana video učionica. Film Pričaj sa njim otkupljen je 2016. godine.

Siniša Radulović (1983., Podgorica, Crna Gora). Diplomirao je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju, gde je i magistrirao 2008. godine. Dobitnik je Nagrade Milčik Young Visual Artist Award (2017). Rad 77 pitanja izlagan je u okviru 56. Oktobarskog salona pod nazivom Ljubavni zanos, a otkupljen je 2018. godine.

Branimir Stojanović (1958) je psihoanalitičar, filozof i umetnik. Član je Beogradskog Psihoanalitičkog društva, osnivač i predavač u Školi za istoriju i teoriju slike, osnivač i urednik izdanja The Gay Science i časopisa Prelom. Urednik je Arhiva psihoanalize, osnivač je i član Grupe Spomenik kao i biblioteke i samoobrazovne platforme Učitelj neznaliza i njegovi komiteti. Rad Svi govore je produciran za potrebe 50. Oktobarskog salona pod nazivom Okolnosti, a autor ga je poklonio Kolekciji Oktobarski salon.

Ana Hušman eksperimentiše s mogućnostima animacije, dokumentarnim i igranim elementima u filmu, glasom i artikulacijom. Unutar radnih procesa, zanima je propitivanje i obrtanje pozicije amaterskog i profesionalnog subjekta performativnosti, samog medija te struktura koje diktiraju i proizvode obrasce ponašanja. Docent je na Odseku za animirani film i nove medije Akademije likovnih umjetnosti u Zagrebu i suosnivač udruženja RESTART. Video rad Ručak izlagan je na 53. Oktobarskom salonu pod nazivom Good Life, a autorka ga je poklonila Kolekciji Oktobarski salon.

O filmovima umetnika koji će biti prikazani na Maloj sceni u Narodnom pozorištu

Milica Tomić, Jednoga dana umesto noći, bljesnuće rafal iz mitraljeza kad dručke svetlost ne može doći, (iz poeme Oskara Daviča), akcija/intervencija u javnom prstoru izvedena u Beogradu, 2009. godine, posvećeno Anarho-sindikalistima Beograda, 03.09.2009.
10 minuta
Tokom dva meseca u jesen 2009. godine umetnica Milica Tomić posećivala je mesta uspešnih antifašističkih akcija koje su za vreme nemačke okupacije tokom Drugog svetskog rata sprovodili građani i članovi Narodno-oslobodilačkog pokreta u Beogradu. Rad govori i o antifašizmu danas i njegovom brisanju iz javne istorije i javnog sećanja, o njegovoj aktuelnosti, u odnosu na nove okolnosti i nove oblike fašizma.

Gordana Anđelić Galić, Mantra, 2006.
5 minuta
Negde na periferiji Sarajeva, umetnica Gordana Anđelić Galić prihvata 24 zastave koje su obeležile istoriju Bosne i Hercegovine. U trenutku preuzimanja poslednje, trenutne zastave BiH, formirane nakon raspada bivše Jugoslavije, sve ostale počinju da ispadaju iz ruku umetnice. Rad zapravo govori o teretu prošlosti koji nam ostavlja svaka politička opcija koja dođe na vlast i zato ova priča nema početak i kraj.

Bojan Fajfrić, Uzrok smrti, 2015.
13 minuta
Novi jugoslovenski film, tzv.crni talas uveo je neuspeh protagoniste kao sredstvo kritičkog preispitivanja društva. Njegovi autori su odbacili pravila i rezultate zvanične optimističke kulture i otvoreno prikazali mračnu stranu jugoslovenskog socijalističkog društva izazvanu uvođenjem tržišne ekonomije i društvenim posledicama koje su iz toga proizašle. U radu Uzrok smrti umetnik na sebe preuzma ličnosti pet ikoničkih likova iz crnog talasa i ponovo glumi njihove završne scene: Milena, W.R.: Misterije organizma (1971) Dušan Makavejev, Jugoslava, Rani radovi (1969), Želimir Žilnik, Ivo, Zasede (1969) Živojin Pavlović, Tom, Plastični Isus (1971) Lazar Stojanović i Džimi Barka, Kad budem mrtav i beo (1967) Živojin Pavlović.

O istraživanju

Istraživanje Kolekcija decenija je imalo prvo izdanje 2018. godine u Prostoru za suvremenu umjetnost Apoteka u Vodnjanu u okviru programa This is (not) a Museum na poziv kustoskinje Branke Benčić kada su izloženi radovi Ansija Kasitonija, Anike Strem i Dubravke Sekulić iz Kolekcije Oktobarski salon, Ljubice Cuce Sokić iz Kolekcije Kulturnog centra Beograda i rad Siniše Ilića, Prelazak u zbilju produciran za potrebe i u okviru pomenutog istraživanja. U Galeriji Milorada Bate Mihailovića u Pančevu, osim pomenutih autora, uključeni su radovi Olivere Parlić i Karstena Konrada iz Kolekcije Oktobarski salon i tapiserije Nadežde Novičić, koja je u periodu između 1968. i 1987. izlagala na izložbama Oktobarskih salona, a deo su Kolekcije Kulturnog centra Pančevo.

Zorana Đaković Minniti zaposlena je u Kulturnom centru Beograda gde se bavi međunarodnom saradnjom i uređivanjem programa galerije Podroom. Sarađuje na realizaciji Oktobarskih salona i članica je međunarodnih kustoskih mreža Curators’ Networks i IKT.

Siniša Ilić je likovni umetnik aktivan i u polju izvođačkih umetnosti. Kroz različite medije se bavi društvenim mehanizmima istražujući forme rada, tenzija u društvu, nasilja i nestabilnih situacija. Među osnivačima je TkH (Teorija koja Hoda – umetničko teorijske platforme iz Beograda (2000-2017)

M.N. / Izvor: UVUU