Umetnost

Pedagoški fakultet Užice u čast osme decenije života i rada Radovana Popovića

Posted: 13. aprila 2018. u 15:57   /   by   /   comments (0)

Pedagoški fakultet Užice, u godini u kojoj obelažava 25 godina postojanja i rada, planira niz događaja kojima nastoji potvrditi mesto intelektualnog i kulturnog jezgra Užica, a jedan od takvih bio je i književno veče posvećeno Radovanu Popoviću. Ovaj kulturni događaj realizovan je 12. aprila i pored odavanja počasti istaknutom bibliografu i publicisti poreklom iz Bajine Bašte, uedno je bio i mali znak zahvalnosti fakulteta na Popovićevu na  poklon zbirci kojom je obogaćen bibliotečki fond ove visokonaučne ustanove. Istovremeno, fakultet je ovim književnim događajem obeležio i početak devete decenije života ovog plodnog stvaraoca koji je svojim neumornim radom dao veliki doprinos istoriji srpske književnosti.

Gost večeri bio je prof. dr Gojko Tešić, Popovićev zemljak, redovni profesor na Odseku za srpsku književnost, na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Profesora Tešića predstavila je dr Ljiljana Tijanić Kostić, profesor na Pedagoškom fakultetu u Užicu, organizator književne večeri:

Dr Ljiljana Tijanić Kostić

– Tešić je predani i istrajni naučni radnik, vrstan antologičar koji je aktualizovao pisce srpske avangarde i posebno osvetlio ovaj književni pravac u srpskoj književnosti. Bio je urednik biblioteke „Albatros“, časopisa Književna reč, urednik u Narodnoj knjizi i Službenom glasniku, revije Itaka, Almanaha Vinaver i brojnih drugih publicističkih izdanja u oblasti avangarde, među kojima se posebno izdvajaju Sabrana dela Stanislava Vinavera i izdanju Službenog glasnika.

Dr Tijanić Kostić je, najavljujući goste, Popovića predstavila kroz  njegovu biografiju, od početaka u užičkim Vestima do nastavka karijere u Politici  gde je radio kao dopisnik iz Sarajeva, a potom i Novog Sada. Posebno je istakla dugogodišnji uređivački staž u Politici na dodatku „Kultura-umetnost“, ali i dodala da je, pored novinarske karijere, Popovićeva izuzetna zasluga u pisanju i publikovanju brojnih biografija srpskih pisaca:

-Istraživački duh i radoznalost, koji su preduslov kvalitetnog novinarskog rada i koji krase Radovana Popovića, udruženi s lјubavlјu prema književnosti, iznedrili su desetine knjiga – biografija srpskih pisaca, od Iva Andrića, Isidore Sekulić, Miloša Crnjanskog, Jovana Dučića, preko Velјka Petrovića, Rastka Petrovića, Meše Selimovića, Branka Ćopića, Sretena Marića, Vaska Pope, Miroslava Antića, Dobrice Ćosića, do Milorada Pavića, Branka Milјkovića, Todora Manojlovića, Ljubiše Jocića, Aleksandra Popovića, Ljubivoja Ršumovića i dr. Najviše je pisao o I. Andriću, koji je kod RP bio „dominantna stvaralačka osa“. Pisao je biografije i srpskih pisaca-slikara, napisao je i knjigu o Krleži. S koliko predanosti je pristupao svom radu potvrdio je u razgovoru s Vitomirom Pavlovićem, objavlјenim u knjizi Radovan Popović – biograf srpske književnosti (2011): „Kad se samo setim koliko sam muke, truda uložio tragajući za sićušnim činjenicama, skuplјajući komadiće od života velikana za rekonstruisanu sliku o njima samima! Uplašim se tada od te književne arheologije, tih silnih razgovora sa savremenicima

Prof. dr Gojko Tesic

tih književnih velikana, čije sam delo iščitavao i voleo, a onda arhivskih istraživanja, traganja za korespondencijom“.

I pored toga što,kako je rekao Radovan Popović na ovoj književnoj večeri „pisci beže od biografa“, njemu je pošlo za rukom da pored osnovnih hronoloških podataka u svakoj biografiji, pronikne i u dušu svakog od njih ponaosob:

– Slušao sam bezbrojne priče o piscima i njihovim životima – nekad zanimlјivim, nekad nezanimlјivim, kao što su i njihove knjige. Svi pisci, tvrde britanski psihijatri, na osnovu njihovih biografija, su ludi ili pijani, neki, pak, malo ludi ali, kažu psihijatri, ima među njima i normalnih. Naši psihijatri nisu utvrdili ko je lud ili luđi među srpskim piscima. Ali, naučnici su utvrdili, – objasnio je Radovan Popović, – da pisci dva puta više pate od depresije i alkoholizma od slikara, muzičara i filozofa. Isidora Sekulić je tvrdila da su pisci lјudi interesantnih života. Neki su, kaže, asketi i sveci, drugi, pak, pustolovi, lenštine i raskalašni. U Americi je devedesetih godina prošlog veka objavlјena knjiga „Žedna muza“ Toma Dardisa, u kojoj je dokumentovana tvrdnja da od sedam američkih pisaca koji su dobili Nobelovu nagradu za književnost, petorica su bili alkoholičari: Sinkler Luis, O’ Nil, Fokner, Hemingvej i Džon Štajnbek, ali su i ostali velikani „bili ostrašćeni u alkohol“: Džek London, Ficdžerald Tenesi Vilijams, Truman Kapot i tako dalјe.

Prof. dr Gojko Tešić, koji je svojevremeno Radovana Popovića okarakterisao „simbolom srpske biografistike“, rekao je da „je on bio i jedini biograf kome su sva vrata značajnih pisaca uvek bila otvorena“, a minucioznost kojom je pronicao u dušu stvaralaca od svake biografije stvorila je gotovo zasebno književno delo

Naredni događaj u godini jubileja na Pedagoškom fakultetu  u Užicu je naučni skup posvećen liku i delu  Ljubivoja Ršumovića.

M.N./ foto: Foto video studio Flash