Umetnost, Vesti

„Low cost exchange“ u Požegi, „Purgatorijum uzvraća udarac II“ u Užicu

Posted: 21. jula 2016. u 20:22   /   by   /   comments (0)

Dok u Gradskoj galeriji Požega teku pripreme za izložbu Low cost exshange , u Gradskom kulturnom centru paralelno teku pripema za DJ veče Purgatorijum uzvraća udarac II, a ono što ih spaja ova dva događaja i dva grada  jesu  Uroš Đurić i Aleksandar Dimitrijević.

020 Đurić i Dimitrijević zajedno sa kolegama:  Milanom  Antić, Maria Berauer, Jörg Besser, Anuk Miladinović, Vladimirom  Milanović, Torsten Mühlbach i kustosom Fiorinom Sculz izlaže u Gradskoj galeriji Požega 22. jula, a već 23. u Gkc, Đurić na predlog Dimitrijevića,  a u organizaciji Gkc nastupa kao DJ u Užicu. Tim povodom u Gkc Užice organizovana je press konferencija na kojoj su najavljena oba događaja.

U ime domaćina Đurićevog muzičkog nastupa i ustanove, koja je ovih dana dok su trajale pripreme za izložbu u Požegi, bila mesto okupljanja međunarodne umetničke ekipe, Gradskog kulturnog centra, direktorka Jelena Vasović pozvala je publiku na jedinstven muzički događaj “Purgatorijum uzvraća udarac” u subotu 23. jula. Direktorka je istakla da program počinje u 21 čas, a cene karata su 200 dinara u pretprodaji , odnosno 300 dinara uoči početka nastupa.

Uroš Đurić je najpre najavio izložbu u Požegi, budući da je termin održavanja (petak 22. u 20 časova) i bio povod gostovanja internacionalne grupe umetnika:

012– Izložba Low cost exchange ili u prevodu Niskobudžetna razmena je serija izložbi koja je krenula prošle jeseni u Minhenu, a projekata okuplja osam umetnika. Inicijativa je krenula od švajcarske umetnice srpskog porekla,  Anuk Miladinović. Anuk je pozvala nekoliko kolega iz Srbije i Nemačke da pokrenu akciju organizovanja umetničke produkcije kojom bi rukovodili sami umetnici i koja bi bila producirana mimo klasičnog , institucionalnog obrasca. Nakon Minhena, izložba je predstavljena i u galeriji Remont u decembru prošle godine, a ovaj put se, zahvaljujući angažmanu Saše Dimitrijevića, postavka predstavlja i publici u Gradskoj galeriji Požega. Ono što je interesantno je da su sve tri izložbe imale potpuno različite radove, odnosno postavka se ni jednom nije ponavljala, i ono što očekujemo je da će na kraju izaći sa nekim ozbiljnijim tragom. Nadamo se nekoj knjizi na kraju koja će probati da objasni koji su to načini na koji se savremena umetnička praksa može sprovesti u uslovima koji nisu diktirani od strane institucije.

Đurić je i predstavio ovu internacionalnu grupu umetnika i zahvalio se Gradskoj galeriji Požega na gostoprimstvu, Umetničkom savetu na razumevanju budući da je izložba u redovnom izlagačkom programu galerije i lokalnom kustosu, uredniku likovnog programa požeške galerije, Slađani Petrović Varagić.

016-Moji miksevi su tu da prvode muziku u jednu vrstu zvučne slike koja bi trebala da pokrene unutrašnje emocije koje svakog treba da dovedu do jednog ushićenja, kao što je to svaki performans, ili nastup koji ima izvođačke pretenzije očekuje i želi da izazove.Muzika je različitih pravaca, osim lokalnih turbo elemenata, a najviše potiče iz popularnih žanrova Zapada, uključujući i Afriku: pop, soul, fank.., sve to umiksano u jedno “gruvanje”. Gruv je, prosto, muzika koja nosi svojim ritmom, posebno sinkopama, ritmom koji nije pravilan, ali koji nosi svu onu energiju života.

Budući da je Uroš Đurić drugi put u Užicu u poslednjih godinu dana, prvi put povodom izložbe “Pikaso u Užicu” koju je organizovao Aleksandar Dimitrijević, isto kao što je “glavni krivac”za izložbu u Požegi, a oba puta nastupa u Gkc, o ovoj konekciji i utiscima o sredini rekao je:

-Užice je jedan od najrazvijenijih regiona, ne računajući Beograd i okolinu, i retko je dobra povezanost jednog grada sa okruženjem i oblašću koju pokriva. Užice je još od X­IX veka centar buntovništva, gro osnivača Socijaldemokratske stranke, uopšte- levičara, samim tim i slobodoumnih, slobodnomislećih ljudi je sa ovih područja, da ne pričamo o braći Tucović, Krsti Cicoviću, Radovanu Dragoviću da ne navodim sve imena iz naše istorije potekla odavde, a da pri tom ne zaboravimo Užičku republiku. Užičani, očigledno, imaju jedan slobodarski duh, i bilo mi je zanimljivo kako su prošli put reagovali na naš set, mislim na uključenost Srđana Todorovića. Bilo mi je inspirativno prošli put, posebno što smo imali niz nastupa u toku prošle, i početkom ove godine i jako je zanimljivo, čak i za proučavanje ko koju muziku preferira i kako reaguje, po gradovima. Užička publika je ostavila jak utisak, i moram da priznam da se rado vraćam ponovo.

M.Nikolić