Umetnost

Kako kuća postaje dom: Saša Tatić za užičku publiku

Posted: 12. maja 2018. u 15:04   /   by   /   comments (0)

Autor: Biljana Diković

Saša Tatić je rođena u Banjaluci 1991. godine, završila je Gimnaziju u Srpcu, Akademiju umjetnosti u Banja Luci – smer grafika, master studije „Umjetnost u javnom prostoru i nove umjetničke strategije“ u Vajmaru na Bauhaus univerzitetu, Nemačka. Od tada, pune tri godine kao vizuelni umetnik, živi i radi u Berlinu.

Kaže da ljubav prema umetnosti kod nje postoji oduvek, od kad zna za sebe, a velika podršku za razvoj i rad u umetničkom obrazovanju dobijala je od članova njene porodice, mlađe sestre, majke i oca, što smatra veoma važnim.

U toku studija radila je na jednom projektu u Sarajevu, tamo upoznala studente i profesore sa Bauhausa, pa je tako odlučila gde će završiti master. Na pitanje da li se od umetnosti može živeti odgovara: „Može, ali se treba jako, jako posvjetiti tome, truditi, nije lako…“

Izložba kojom se Saša Tatić predstavlja kao vizuelni umetnik novih perspektiva, otvorena je u petak, 11.maja 2018.godine, u galeriji „Reflektor“ Udruženja vizuelnih umetnika Užica. Nosi naziv HOMEWARDS, a tema je njena porodična kuća, podsećanje na „vrijednosti koje dom ima, koje ima porodica“.

Izložba koja predstavlja zaokružen rad na jednom projektu ima nekoliko celina, i u ovom obliku je prvi put prestavljena samo užičkoj publici. Dva video rada o iskopavanju temelja na placu koji je dobila od svog dede projektovani su na dva zida u prvoj galeriji, time je naglasila da je deda „živeo u vreme kada se moglo obezbediti i svom unučetu“. U susednoj galeriji je na plazma TV-u prikazan kratki dokumentarni film o vlasnicima tri nezavršene kuće. Na susednom zidu je ciklus fotografija „pre i posle“, fragmenti iz svakodnevnog života njene porodice (u pozadini svake su detalji kuće koja nije završena), pored je posebna celina fotografija iz video radova. Na kraju su, kao posebna celina, fotografije „iz aplikacije Komisiji za očuvanje nacionalnih spomenika“…  

„Iz ove perspektive, danas vidim radove kako su pomješani sa nekom nostalgijom i dislokacijom koji meni zapravo predstavlja dom. I taj neki otklon mi je izoštrio neka čula i počela sam da primjećujem neke stvari koje su meni postale interesantne – odnos vrijednosti – materijalnih i nematerijalnih, i pretvaranje jednih u druge, različitosti svjeta iz koga sam – i u koji sam došla, kakav je moj odnos prema porodičnim vrijednostima koje ću da naslijedim. Nekakvim prirodnim tokom, svi ovi radovi izloženi večeras, nastali su jedan iz drugog. Prvo su nastale fotografije moje kuće koju je otac počeo i nije iz raznih razloga završio. Na osnovu te teme, ja sam Komisiji za očuvanje nacionalnih spomenika u Bosni poslala zahtjev za proglašenje moje porodične kuće, kao nezavršenog objekta – nacionalnim spomenikom, u ime svih onih čije kuće služe danas kao dom porodici koje tu žive a nisu još završene, i da se čitav taj fenomen proglasi tako, ne samo moja kuća. Nisam još uvjek dobila odgovor“, odgovara na pitanje kako su nastali ovi radovi.

Saša Tatić je od aprila ove godine na rezidencijalnom boravku u Beču, „radi nove radove, učestvuje na izložbama i uživa u umetnosti“…

Foto: Dejan Klement