Umetnost

Izložba o serdaru Jovanu Mićiću u Gradskoj galeriji Požega

Posted: 12. marta 2019. u 22:17   /   by   /   comments (0)

„Gavrilov najstariji sin Jovan bio je nemirnog duha, impulsivan i nepredvidiv. Odrastao je u blizini sivih zidina utvrđenog turskog grada, na gotovo nepristupačnoj kamenoj litici iznad Đetinje. Njegovo detinjstvo obležiće turska sila i drama njegovog naroda zgrčenog u svojoj nevolji. Imao je tu zlu sreću da prolazi istim onim putevima, strmim i vrletnim, kuda su prolazili hajduci, uhode, prebezi, glasonoše, kojima su Turci često provodili roblje čiji su krici i nemoćni plač odjekivali u njegovoj svesti kao poziv. Naslućujući da je odabran za velika dela i teška vremena, u njemu se lagano ugnezdila jasna predstava o osvajanju slobode i neprekinuta potreba da se zaustave bezmilosna uniženja naroda, koja ostavljaju najdublje ožiljke. To će biti onaj temelj u koji će on dalje slagati svoje veštine i stečena iskustva oblikujući svoju markatnu ličnost dostojnu svakog poštovanja“ .

 Ovako u početnom tekstu bogatog kataloga izložbe o serdaru Jovanu Mićiću piše autor, istoričarka Snežana Đenić. Izložba pod nazivom „Rujanski starešina Jovan Mićić- Od hajduka do serdara, od serdara do zatočenika Grgusovačke kule“ biće otvorena u Gradskoj galeriji u Požegi u četvrtak 14. marta. Svečano otvaranje je u 19 časova.

Prateći rodoslov porodice Mićić iz koje je potekao čuveni serdar, preko njegovog vojnog i političkog uspona, pa do kraja života koji se okončao zatočeništvom u Grgusovačkoj kuli, Snežana Đenić, uz njegovu sudbinu,ovom izložbom paralelno prati i istorijski trenutak Srbije u kome je Jovan Mićić odigrao značajnu ulogu.

„Vojvoda Mićić, najveći paćenik, i  u kuli na mukama odlikovan, pored opšte zaraze među sužnjima, teški okovi na nogama obrane mu živce do kostiju, i rane ga obrvavaju do smrtnih muka. Toliko mesci ležeći na zemlji, na slami nepomičan, sav u ranama, ovaj veliki Srbin-junak, koji je toliko puta prolio svoju dragocenu krv za oslobođenje otadžbine, za vaspostavljanje srpske države, satrunuo je na životu u tavnici Grgusovačke kule, smrt je došla kao blagodetna spasiteljka, i tek mrtva oslobodila ga ropskih lanaca. Telo Mićevo zakopano je izvan utvrđenja. Tamo, gde je pre Mićića zakopan Hadži Brzak, gde je posle Mićića zakopan Marinko Parezanović, gde j pre ovih i posle ovih pod zemlju metnut mnogi i mnogi uzorit sin žalosne otadžbine; tamo gde u Turci davili i vešali jadnu radju, očeve ovih mučenika, koji otimljujući svoju zemlju od Turaka, prolivaše krv svoju, a dočekaše, da na zemlji krvlju otkupljenoj, ginu od rođene braće svoje.“ ( Izvod iz kataloga izložbe)

Priređivač izložbe je biblioteka Ljubiša R. Đenić iz Čajetine a izložba je prvi put predstavljena povodom obeležavanja 200 godišnjice Drugog srpskog ustanka 2015. godine i od tada je više puta bila predmet pažnje javnosti u različitim izložbenim i galerijskim prostorima.

M.Nikolić